از لطف ، سر تا پاى بهشتيان را غرق سرور مىكند ، كه يك لحظه آن بر تمام دنيا و آنچه در آن است برترى دارد ! در روايتى از پيغمبر گرامى اسلام ص آمده است : « در همان حال كه بهشتيان غرق در نعمتهاى بهشتى هستند نورى بر بالاى سر آنها آشكار مىشود ، نور لطف خداست كه بر آنها پرتو افكنده ، ندايى برمىخيزد كه سلام بر شما اى بهشتيان و اين همان است كه در قرآن آمده : * ( سَلامٌ قَوْلًا مِنْ رَبٍّ رَحِيمٍ ) * ، اينجاست كه نظر لطف خداوند چنان آنها را مجذوب مىكند كه از همه چيز جز او غافل مىشوند ، و همه نعمتهاى بهشتى را در آن حال به دست فراموشى مىسپارند ، و اينجاست كه فرشتگان از هر درى بر آنها وارد مىشوند و مىگويند درود بر شما » ( 1 ) . آرى جذبه شهود محبوب ، و ديدار لطف يار ، آن قدر لذت بخش و شوقانگيز است كه يك لحظه از آن با هيچ نعمتى حتى با تمام جهان برابر نيست ، و عاشقان ديدار او آن چنانند كه اگر اين افاضه معنوى از آنها قطع شود قالب تهى مىكنند ، چنان كه در حديثى از امير مؤمنان ع آمده است كه فرمود : لو حجبت عنه ساعة لمت ! « اگر يك ساعت از ديدار او محجوب بمانم جان مىدهم » ! ! ( 2 ) . جالب اينكه ظاهر آيه اين است كه اين سلام پروردگار كه نثار مؤمنان بهشتى مىشود سلامى است مستقيم و بى واسطه ، سلامى است از رب و پروردگار آن هم سلامى كه از رحمت خاصه او يعنى مقام رحيميتش سرچشمه مىگيرد و تمام الطاف و كرامات در آن جمع است ، وه چه نعمتى ؟ !

--> ( 1 ) « تفسير روح المعانى » جلد 23 صفحه 35 ذيل آيات مورد بحث . ( 2 ) « روح البيان » جلد 7 صفحه 416 .